Het waarom

Het antwoord op “Waarom Hart van Dukenburgers?” ligt besloten in een droom:

Stel je voor… Dukenburg 2030… prettige leefbare Nijmeegse wijken. De bewoners leven in een wijk waar men elkaar groet. Waar men betrokkenheid toont en oog heeft voor de ander. Waar er niet over, maar met mensen wordt gesproken. Waar men elkaar helpt waar nodig is, en leeftijd, geaardheid of geloof geen enkel punt is. Kortom: waar men gewoon mag zijn wie men is.

Waar er door middel van verschillende activiteiten en bijeenkomsten contacten ontstaan. Met het ontstaan van contacten leert men elkaar kennen.

Sociale contacten leiden tot vertrouwen, waardoor hulpbereidheid en onafhankelijkheid toenemen.

Betrokken buurtbewoners brengen mensen met elkaar in contact. Zij stimuleren anderen aan activiteiten mee te doen of organiseren zelf een activiteit. Men heeft een helder beeld waar de behoefte van de bewoners ligt. Mede door de signaalfunctie van de betrokken bewoners en een intensieve samenwerking met andere formele en informele organisaties in de wijk. Er zal bijna geen sprake meer zijn van eenzaamheid. Iedereen betrokken. Een wijk waar men zich vertrouwd en veilig voelt. Gewoon een wijk waar je thuis bent. Want, hoe divers de samenstelling van een wijk ook is, iedereen woont toch graag prettig?

Is dit een utopie? Kan dit een toekomstige werkelijkheid zijn?

Wat is er mooier dan naar die werkelijkheid toe te werken samen met anderen? Samen met betrokken bewoners uit de wijk. Samen met vrijwilligers en verschillende externe partners en organisaties. Zowel formeel als informeel. Wat is er mooier dan het ondersteunen en faciliteren van activiteiten met het uiteindelijke doel de mens verder te helpen, de cohesie in de wijk te versterken en de leefbaarheid te vergroten?

Doe je mee?